typoknowledge

คำเตือน

2009-06-29T01:43:00.000-07:00

ข้อมูลที่เห็นในบล๊อกนี้ เป็น บทความ ใน ชั้นเรียนออกแบบไทป์โปกราฟิค

ซึ่งเป็นรายงานจากนักศึกษาชั้นปีที่ 2 มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เมื่อปี 2549

(เมื่อประมาณปีที่แล้วกว่าๆ ตอนนี้นศ.เหล่านั้นคงกำลังขึ้นปี 4)

ซึ่งเป็น 2 ส่วนใหญ่ๆเกี่ยวกับบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบเชิงอักษร

และแบบตัวอักษรที่นักออกแบบกราฟิคควรรู้จัก และเพื่อไม่ให้เป็นประโยชน์

เพียงผู้ที่ทำการค้นคว้าจึงเกิดบล๊อกที่ให้คนในชั้นเรียนได้ประโยชน์ร่วมกัน

จึงเกิด

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

คำเตือน รายงานที่เห็นเป็นของนศ.ชั้นปีที่ 2 ที่หลากหลาย ความขยันและสามารถ

เพราะฉะนั้น อาจมีผิดถูกได้ตามความถนัดด้าน ภาษาและหาข้อมูล ของแต่บุคคล

อย่าเชื่อมากนัก :) โปรดใช้วิจารณญาณในการชม

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ตอนแรกว่าจะมาปิดบล๊อกนี้ เนื่องจากรายงานปีนี้เกี่ยวกับ typeface ที่น่าสนใจ

โดยตั้งโจทย์จาก หนังสือ 30 essential typeface for a lifetime แต่แล้ว

ก็มีนศ.หลายคนหาและน้ำข้อมูลจากบล๊อกนี้ไปรายงานโดยมิได้ต่อยอด

ซึ่งข้อมูลที่นำเสนอก็มิได้ถูกกลั่นกรองให้ดีเนื่องจากมันเป็นข้อมูลที่ผิดอย่างมาก

แต่คิดอีกที เก็บไว้วางยาสำหรับนศ.ผู้ที่ชอบหาข้อมูลแบบมักง่ายในโลกออนไลน์

ดีกว่า

ไอสไตน์พูดว่า...

2007-12-11T06:44:00.000-08:00

ในห้องเรียนวันหนึ่ง ไอสไตน์ถามนักเรียนว่า

"มีคนซ่อมปล่องไฟสองคน กําลังซ่อมปล่องไฟเก่า
พอพวกเขาออกมาจากปล่องไฟ ปรากฏว่า คนหนึ่ง
ตัวสะอาด อีกคนตัวเลอะเทอะ เต็มไปด้วยเขม่า
ขอถามหน่อยว่า คนไหนจะไปอาบน้ำก่อน"

นักเรียนคนหนึ่งตอบว่า
"ก็ต้องคนที่ตัวสกปรกเลอะเขม่าควันสิครับ"

ไอสไตน์ พูดว่า

"งั้นเหรอ คุณลองคิดดูให้ดีนะคนที่ตัวสะอาด
เห็นอีกคนที่ตัวสกปรกเต็มไปด้วยเขม่าควันเขาก็
ต้องคิดว่าตัวเองออกมาจากปล่องไฟเก่าเหมือนกัน
ตัวเขาเองก็ต้องสกปรกเหมือนกันแน่ๆเลย
ส่วนอีกคน เห็นฝ่ายตรงข้ามตัวสะอาด ก็ต้องคิดว่า
ตัวเองก็สะอาดเหมือนกัน ตอนนี้ ผมขอถาม
พวกคุณอีกครั้งว่า ใครที่จะไปอาบน้ำก่อนกันแน่"

นักเรียนคนหนึ่งพูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นว่า

" อ้อ ! ผมรู้แล้ว พอคนตัวสะอาดเห็นอีกคนสกปรก
ก็นึกว่าตัวเองต้องสกปรกแน่ แต่คนที่ตัวสกปรก
เห็นอีกคนสะอาด ก็นึกว่าตัวเองไม่สกปรกเลย
ดังนั้นคนที่ตัวสะอาดต้องวิ่งไปอาบน้ำก่อนแน่เลย
..... ถูกไหมครับ...."

ไอสไตน์มองไปที่นักเรียนทุกคน นักเรียนทุกคน
ต่างเห็นด้วยกับคําตอบนี้ ไอสไตน์ ค่อยๆ พูดขึ้น
อย่างมีหลักการและเหตุผล

"คําตอบนี้ก็ผิด ทั้งสองคนออกมาจากปล่องไฟเก่าเหมือนกัน
จะเป็นไปได้ไงที่คนหนึ่งสะอาด อีกคนหนึ่งจะสกปรก
นี่แหละที่เขาเรียกว่า "ตรรก" เมื่อความคิดของคนเราถูกชักนําจนสะดุด
ก็จะไม่สามารถแยกแยะและหาเหตุผล
แห่งเรื่องราวที่แท้จริงออกมาได้ นั่นคือ "ตรรก"

จะหาตรรกได้ก็ต้อง กระโดดออกมาจาก
"พันธนาการของความเคยชิน" หลบเลี่ยงจาก
"กับดักทางความคิด" หลีกหนีจาก
"สิ่งที่ทําให้หลงทางจากความรู้จริง " ขจัด
"ทิฐิแห่งกมลสันดาน"

จะหา ตรรก ได้ก็ต่อเมื่อ คุณสลัดหมากทั้งหมด ที่คนเขาจัดฉาก วางล่อคุณไว้

ถึง อาจารย์ทั้งสอง

2007-10-14T12:54:00.000-07:00

อาจารย์ ขวัญไปโพสใหม่แล้วนะคะ งานน่ะ มีปรับปรุงด้วย!ลองเข้าไปดูนะคะ ^^
ของบูมด้วยครับ (ฝากบอก)

Final Project/ poster

2007-10-13T11:15:00.000-07:00

Final Project : Music Poster Series
----------------
Total mark 100% is
visual look 30 : typography 30 : design concept 15 : idea development 10 : presentation 15
----------------
เฉลี่ยคะแนนสุดท้าย 20 คะแนน

ม้า 18
[27 : 27 : 15 : 9 : 12]

พีท 14.2
[20 : 20 : 12 : 7 : 12]

จ๋าย 13.4
[20 : 18 : 13 : 4 : 11]

บูม 13.2
[17 : 18 : 12 : 7 : 12]

ต้น ธนิศ 9.6
[10 : 16 : 6 : 5 : 11]

ฝ้าย 8.4
[12 : 12 : 6 : - : 12]

แหยม 10.8
[15 : 17 : 8 : 3 : 11]

ทศ 13.6
[19 : 20 : 11 : 8 : 10]

เต้ 16.4
[23 : 26 : 12 : 7 : 14]

ขวัญ 17.4
[28 : 27 : 13 : 9 : 10]

ธี 15.4
[21 : 21 : 15 : 7 : 13]

เจน 12.6
[20 : 19 : 9 : 3 : 12]

หนุ่ย 13.4
[15 : 18 : 13 : 7 : 14]

โบ๊ท 11.6
[15 : 18 : 10 : 3 : 12]

แอ๊นท์ 15.4
[22 : 24 : 13 : 6 : 12]

ชาย 12.2
[22 : 17 : 8 : 3 : 11]

ตี๋ 13.8
[22 : 23 : 10 : 2 : 12]

เบียร์ 13.2
[18 : 17 : 11 : 8 : 12]

แทม 17
[24 : 26 : 13 : 9 : 13]

แบงค์ 12.8
[15 : 18 : 12 : 7 : 12]

หนึ่ง 9.6
[12 : 14 : 6 : 5 : 11]

กร 11
[17 : 17 : 7 : 3 : 11]

พลอย 15.2
[21 : 21 : 14 : 8 : 12]

หมิว 16
[25 : 25 : 10 : 7 : 13]

จิ๊ก 11.4
[15 : 17 : 9 : 5 : 11]

good luck with your final grade*

Bangkok Design Festival 07

2007-10-09T23:04:00.000-07:00

ใครมีเวลาลองไปดูกันนะครับ ในฐานะ นักศึกษาออกแบบ ควรที่จะเรียนรู้สิ่งต่างๆ ที่มากกว่าในห้องเรียน

http://www.bangkokdesignfestival.com/

และ 1 ใน EVENT ที่ควรจะดูอย่างมาก เกี่ยวกับ typography คือ หนังสารคดีเกี่ยวกับ Helvetica
รายละเอียดเกี่ยวกับ helvetica ให้ถามที่ ธี นะครับ (เพราะ ธี ทำรายงานแล้ว)

รายละเอียดเกี่ยวกับวันเวลาฉายหนัง
http://www.bangkokdesignfestival.com/HEL_in.htm

PLATIN

2007-10-07T02:26:00.000-07:00

โดย
นายปิยวัฒน์ ปิติโอฬารพัฒนโชค
นายณัฐวุฒิ แซ่เล่า
นายณัฐวุฒิ ฉาไธสง
นายธีรภัทร์ ล้อสุวรรณวงศ์

FRUTIGER

2007-10-07T02:25:00.000-07:00

โดย
นายปิยวัฒน์ ปิติโอฬารพัฒนโชค
นายณัฐวุฒิ แซ่เล่า

Johannes Gutenberg

2007-10-04T09:08:00.001-07:00

วรรณลิสา นันตะสุคนธ์ 1490801659
ณัฏฐวี แซ่เฮง 1490802012

---------------------------------------------------------------------------------

Johannes Gutenberg

กูเต็นเบิร์กเป็นนักขุดทองและช่างพิมพ์ชาวเยอรมัน เป็นผู้ประดิษฐ์ตัวเรียงพิมพ์โลหะ ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาคือ คัมภีร์ไบเบิ้ลฉบับกูเต็นเบิร์ก หรือเป็นที่รู้จักกันในนาม “คัมภีร์ไบเบิ้ล 42 บรรทัด”

ในบรรดาผลงานของเขา ผลงานที่น่าจะสร้างชื่อที่สุดตือการประดิษฐ์เครื่องพิมพ์ตัวเรียงพิมพ์โลหะ การประดิษฐ์คิดค้นนี้ได้นำมาซึ่งการพัฒนาขั้นตอนของการพิมพ์ให้มีความรวดเร็วขึ้นโดยใช้น้ำมัน เครื่องพิมพ์ที่ทำด้วยไม้ น็อต และเครื่องสำหรับคั้นองุ่นเพื่อทำเหล้าองุ่น การประดิษฐ์คิดค้นของเขานั้นเป็นการผสมผสานสิ่งเหล่านี้ไว้ด้วยกัน และสามารถใช้งานได้จริง

ตัวเรียงพิมพ์โลหะได้ถูกนำเข้ามาใช้ในการทำต้นฉบับคือว่างานประดิษฐ์นี้ได้ล้มล้างวิธีการพิมพ์แบบเก่าสมัยที่ยังเป็นแท่นพิมพ์แกะไม้อยู่ วิธีการพิมพ์แบบใหม่นี้ได้เป็นที่นิยมในยุโรปอย่างกว้างขวาง และถือว่ามีส่วนสำคัญต่อมาอย่างมากในงานพิมพ์สมัยเรเนอซองส์ กูเต็นเบิร์กได้ถูกจารึกชื่ออยู่ในหอคอยเกียรติยศปี 1998 รวมถึงA&E network ได้จัดอันดับให้เขาติดอันดับ 1 ใน People of the Millennium และในปี 1997 นิตยสารTime จัดให้สิ่งประดิษฐ์ของกูเต็นเบิร์กเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่สำคัญที่สุดในยุคศตวรรษที่ 20

ชีวิตส่วนตัว
กูเต็นเบิร์กเกิดในเมืองโมนซ์ ประเทศเยอรมัน เป็นบุตรคนสุดท้องของตระกูลพ่อค้าชนชั้นกลาง มีบิดาชื่อ Friele Gensfleish zur Laden และมีภรรยาชื่อ Else Wyrich ผู้ซึ่งเป็นบุตรสาวของเจ้าของร้านค้า บางตำรากล่าวว่าพ่อของกูเต็นเบิร์กเป็นนักขุดทองให้กับบิช็อปในเมืองโมนซ์ แต่บ้างก็กล่าวว่าเขาทำธุรกิจค้าขายผ้า ปีเกิดของกูเต็นเบิร์กนั้นยังไม่แน่ชัด คาดว่าจะอยู่ระหว่าง 1394 และ 1404 ที่น่าจะเป็นไปได้คือ 1400

ในสมัยนั้นผู้ที่มีอันจะกินในเมืองโมนซ์นิยมตั้งชื่อตามบ้านที่ครอบครอง และในช่วงปี 1411 เกิดจราจลต่อต้านผู้มีอันจะกินในเมืองโมนซ์ ผู้คนกว่า 100 หลังคาเรือนต้องอพยพไปเมืองอื่น ครอบครัวกูเต็นเบิร์กย้ายไปที่เมือง Eltville am Rhein ที่ซึ่งมารดาของเขาเป็นเจ้าของ เขาได้เข้าศึกษาที่ University of Erfurt โดยใช้ชื่อ Johannes de Alta villa ต่อมาบิดาของเขาเสียชีวิตลงในปี 1419 และกูเต็นเบิร์กต้องเป็นผู้สืบทอดกิจการ

ไม่มีการระบุแน่ชัดว่าภายในระยะ 15 ปีต่อ กูเต็นเบิร์กทำอะไร แต่ในปี 1434 มีจดหมายแสดงว่ากูเต็นเบิร์กได้มาอาศัยอยู่กับญาติของมารดา ภายในเมือง Strasbourg และมีการค้นพบอีกว่าที่เมืองนี้นั้นเขามีอาชีพเป็นนักขุดทอง ในปี 1437 พบหลักฐานว่าเขาเป็นผู้อบรมเรื่องการเจียระไนเพชรพลอย ซึ่งไม่ทราบว่าเขามีความรู้ทางด้านนี้ได้อย่างไร ในปี 1436/37 เขาได้ไปปรากฏตัวต่อหน้าศาลข้อหาละเมิดสัญญาการแต่งงานกับสาวชาวเมือง Strasbourg แต่ไม่มีการบันทึกว่าการแต่งงานครั้งนี้เกิดขึ้นเมื่อใด

จนกระทั่งปี 1444 กูเต็นเบิร์กยังอาศัยอยู่ในเมือง Strasbourg แถบ St.Arbogast แถวชานเมือง ยังไม่แน่ชัดว่าที่นี้เขาทำอะไร หรือสถานที่นี้หรือว่าที่เขาสามารถคิดค้นตัวเรียงพิมพ์โลหะขึ้นมาได้

เว้นว่างไปจนกระทั่งปี 1448 เขากลับมายังเมืองโมนซ์ เขาได้เงินจากน้องเขย Arnold Gelthus สันนิษฐานว่าเพื่อใช้สิ่งพิมพ์

ในปี 1450 สิ่งพิมพ์เริ่มมีบทบาท มีการพิมพ์บทกลอนของเยอรมัน เป็นไปได้มีการพิมพ์ครั้งแรกกันที่เมืองนี้ กูเต็นเบิร์กได้ทำการยืมเงิน 800 g. จาก Fust ต่อมา Peter Schoefler ได้แต่งงานกับน้องสาวของ Fust และเข้าร่วมกิจการนี้ด้วย Schoefler ทำงานเป็นผู้ช่วยอยู่ที่ปารีส และช่วยออกแบบหน้าตาของตัวเรียงพิมพ์

โรงงานของกูเต็นเบิร์กตั้งอยู่ในเมือง Hof Humbrecht ซึ่งเป็นสมบัติของญาติห่างๆ ของเขาเอง ไม่ทราบแน่ชัดว่ากูเต็นเบิร์กรับงานการพิมพ์คัมภีร์มาเมื่อใด แต่เพื่องานชิ้นนี้ กูเต็นเบิร์กได้ยืมเงิน Fust เพิ่มอีก 800g. และเริ่มงานในปี 1452 ในขณะเดียวกัน มีการพิมพ์หนังสือไวยากรณ์ภาษาลาติน เชื่อกันว่ากูเต็นเบิร์กมีแท่นพิมพ์ 2 ชิ้น ชิ้นแรกจะไว้รับงานทั่วๆ ไป และอีกชิ้นจะรับงานการพิมพ์คัมภีร์ไบเบิ้ล ธุรกิจของเขาได้กำไรจากการพิมพ์คัมภีร์เป็นส่วนใหญ่จากหลัฐานที่ได้พบในปี 1454-55

.ในปี 1455 กูเต็นเบิร์กได้ตีมพิมพ์คัมภีร์ไบเบิ้ล 42 บรรทัด ซึ่งเป็นที่รุ้จักกันในนาม “คัมภีร์ไบเบิ้ลกูเต็นเบิร์ก” พิมพ์ออกมา 180 ชุด ลงบนกระดาษและหนังลูกวัว

การขึ้นศาล
ในปี 1455 กูเต็นเบิร์กกับ Fust ทะเลาะกันและ Fust ได้เรียกร้องเงินทั้งหมดของเขาคืน และเงินนั้นได้ลงทุนไปกับการพิมพ์คัมภีร์ไบเบิ้ล ทำให้เขาไม่มีเงินจะคืน Fust ได้ยื่นฟ้องกับ Archbishop’s count ผลการตัดสินได้ให้สิทธิการดูแลทั้งหมดแก่ Fust

กูเต็นเบิร์กล้มละลาย แต่มีหลักฐานปรากฏว่าเขาได้ตั้งโรงพิมพ์เล็กๆ ขึ้นมาในปี 1459 และจัดพิมพ์คัมภีร์ไบเบิ้ลให้กับเมือง Bamberg แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นการพิมพ์ไม่มีการลงชื่อและวันที่ไว้เลย

ในขณะเดียวกัน Fust – Schoefler ถือเป็นโรงพิมพ์แรกที่ใส่ชื่อผู้พิมพ์และวันที่ลงไป

ชีวิตต่อมา
ในปี 1462 เกิดกรณีพิพาทระหว่าง Archbishop เมือง Mainz กูเต็นเบิร์กได้ถูกเนรเทศ เข้าย้ายไปอยู่ที่เมือง Eltville ที่ซึ่งเขาได้ถ่ายทอดความรู้ต่างๆ ในเรื่องการพิมพ์ให้กับน้องชาย Bechtermunze

ในปี 1465 กูเต็นเบิร์กได้รับยศ Hofman จาก Archbishop Van Nasse ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าหลังจากนั้นกูเต็นเบิร์กได้ย้ายกลับ Mainz หรือไม่

กูเต็นเบิร์กเสียชีวิตลงในปี 1468 ต่อมาโบสถ์และสุสานของเขาได้ถูกทำลาย

ในปี 1504 เขาได้ถูกจารึกเป็นผู้คิดค้นตัวเรียงพิมพ์โลหะ ซึ่งปรากฏในหนังสือของ Professor Iwo Wittig

--------------------------------------------------------------------------------------------

แหล่งที่มา: http://en.wikipedia.org/wiki/Johannes_Gutenberg

DEADline

2007-10-02T10:45:00.000-07:00

กำหนดส่งงาน Final Project (poster + diary) ศุกร์ที่ 5 ต.ค. นี้
เช็คชื่อคนส่งงาน 12.40 น.
แล้วขอให้ทุกคนเอางานที่ทำไปทุกช้ินมาส่งรวมด้วย และ sketchbook
(ยกเว้นงาน drawing ไม่ต้องเอามา)
เขียนชื่อแปะให้เรียบร้อย งานทุกชิ้นจะเอามารวมเป็นคะแนนดิบเพื่อตัดเกรด
หลัง 13.00 น. จะไม่รับงาน
(ห้ามโอดครวญ)

GRADE++

2007-09-28T09:47:00.000-07:00

แจกแจงหลักเกณฑ์การให้เกรด (ดูกัน 1 อาทิตย์ก่อนจบเทอม)

:: 15% participation/attendance/report/presentation
:: 10% sketchbook
:: 15% diary project
:: 20% final project
:: 40% project/assignment

มาถึง project สุดท้าย Poster project ที่ยังมีโอกาสดึงเกรดออกมาให้สวยหรู

:: 30% The Visual Look
poster ที่ทำออกมา สามารถทำหน้าที่สื่อสารเรื่องราวได้มากแค่ไหน

:: 15% Design Concept
ไอเดียที่เลือกมาสร้างเรื่อง สัมพันธ์กับวิธีการออกแบบ logotype (งานก่อน)

:: 10% Alternative Ideas/ Idea Development
การพัฒนาไอเดียงาน

:: 30% Typography
การใช้ type, colour, image และ design element ต่างๆ ในงาน

:: 15% Presentation
ความเรียบร้อยในการส่งงาน และส่งงานทันเวลา

สำหรับคนที่ต้องแก้ไขงาน สามารถ post งานใน blog นี้
เพื่อที่ อ. จะได้ comment ให้ ขยันๆ เข้า good luck!

BASE typeface (1995)

2007-09-28T09:23:00.000-07:00

Base ออกแบบโดย Zuzana Licko / ซูซานน่า ลิคโค

ข้อมูลเกี่ยวกับนักออกแบบตัวหนังสือและการออกแบบของเธอ
ลิคโคเกิดในเมืองบราทิสลาวา,เข็คโคสโลวาเกีย ในปี 1961 และย้ายไปอย่ที่อเมริกาเมื่ออายุ1ขวบ พ่อของเฑอเป็นนักคณิตศาสตร์จัดให้เธอทำงานเกี่ยวกับระบบการทำงานของคอมพิวเตอร์ และได้มีโอกาส
ออกแบบเป็นครั้งแรกตัวหนังสือกรีกใช้สำหรับส่วนบุคคล เธอได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียที่ Berdeley ในสำหรับส่วนบุคคล เธอได้วางแผนเรียนต่อทางด้านสถาปัตยกรรมแต่ก็ได้เปลี่ยนไปเรียนทัศนศิลป์และจบการศึกษาสาขาศิลปะเพื่อการติดต่อสื่อสาร
เธอไม่ชอบลายมือข้างขวาเพราะมันสวยกว่าข้างซ้ายเธอจึงเปลี่ยนมาใช้ข้างซ้าย
เธอได้พบกับทีม Emigre ดีไซน์ กับสามีของเธอ รูดี่ แวนเดอร์แลนในปี 1984 และร่วมกันผลิตวารสารงานวิจารณ์ รวมถึงการออกแบบตัวเลข ของลิคโคด้วย
Emigre ได้มุ่งหมายตั้งแต่แรกที่จะให้นิตยสารนี้แสดงถึงนักศิลปะ ช่างถ่ายรูป นักกวี และสถาปนิก ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1984 โดยวานเดอร์แลน และผู้อพยพชาวดัตษ์ 2 คน ตั้งแต่ไม่มีงบประมาณ สำหรับเรียงพิมพ์ ตัวหนังสือที่ใช้ตัวพิมพ์เกือบทั้งหมดซึ่งเคยใช้บน
เครื่องถ่ายเอกสาร
การทำงานกับนักคอมพิวเตอร์ Macin fosh ที่ประดิษฐ์สิ่งใหม่ๆ และเครื่องมือตัวอักษรภาพ ลิคโค เริ่มสร้างตัวอักษรลงแม๊กกาซีน Emperor Lakland and Emigre ได้ออกแบบ เพื่อจัดการดำเนินการผลิตให้เข้าที่ พวกเขา ได้ตีพิมพ์เป็นคร้งที่ 2 และหลังจากนั้น
ก็เริ่มมีผู้อ่านมากมายถามหาหนังสือของเขา เธอเริ่มโฆษณาและตีพิมพ์เป็นครั้งที่ 3 ในปี 1905 ลิคโค และวานเดอร์แลนได้รับการยอมรับให้เข้าสู่กลุ่มตลาด และกลายเป็นนักดีไซน์เนอร์ตั้งแต่อายุน้อย

FEDRA 2002

2007-09-27T13:07:00.000-07:00

นาย ณพนรรจ์ เสเกกุล

นาย สุจจชัย โอชพันธ์ชัย

FEDRA 2002

Peter Bilak
Peter Bilak was born in Czechoslovakia, studied in England, the USA, and France
to end up in The Netherlands. Works in the field of editorial, graphic, type
and web design, teaches part time at the Royal Academy in The Hague.
Started Typotheque in 1999, and Dot Dot Dot in 2000, together with Stuart Bailey.
Besides fonts in Typotheque he has also designed fonts for FontShop International
](e.g. FF Eureka). Member of AGI (Alliance Graphique Internationale).

ผลงาน

Futura(Paul Renner)

2007-09-27T10:17:00.000-07:00

นาย ณัชพล ลาภกิตติชัย
น.ส. ประภาสิริ คร้ามสมอ

Futura

เขาเกิดในPrussiaและนับถือนิกายโปรแตสแตนต์อย่างเข้มงวด เขาศึกษาอยุ่ที่โรงพละในศตวรรษที่19 เขาก้ได้ไปเรียนภาษาเยอรมันจนมีความสามารถมาก ถึงขนาดการเป็นผู้นำ เขามีความรับผิดชอบ และมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ เขาเป็นคนขี้สงสัยในทางด้านศิลปะ และไม่ชอบรูปแบบของคนสมัยใหม่ เช่น ดนตรีแจ๊ส การเต้นรำ แต่เขาก็นับถือ การนำไปใช้ได้จริงในการคลายเครียดของความทันสมัย ดังนั้น Renner สามารถเห็นตัวเชื่อมระหว่างประเพณีแบบดั้งเดิมกับแบบสมัยใหม่ เขาจึงพยายามที่จะรวมสถาปัติยกรรมแบบ Gothic กับแบบ roman เป็นแบบตัวพิมพ์
เขาเริ่มต้นด้วยอาชีพนักเขียน และได้เป็นสมาชิกของ Deutscher Werkbund เขาประดิษฐ์หนังสือที่เป็นตัวชี้ทางและสร้างให้เป็นตัวอักษรที่ประชาชนทั่วไปใช้กัน ในศตวรรษที่20 ก็มีแบบตัวพิมพ์ Architype Renner ซึ้งเป็นรากฐานของ Renner ตั้งแต่แรก เป็นประสบการณ์ในการสร้างตัวอักษร ของRenner
ในปี1994หนังสือพิมพ์ของรัสเซียได้นำแบบอักษรของRennerมาใช้ใหม่ Rennerมีเพื่อนเป็นคนเยอรมันเป็นผู้เชี่ยวชาญการพิมพ์ชื่อ Jan Tschichold
ก่อนหน้าปี 1932 เขาต่อต้านนาซีเป็นอย่างมาก เขาทำแผ่นพับ “Kulturbolschewismus” เพื่อดึงดูดความสนใจให้ไล่พรรคนาซีออกจาก Munich และเขาก็ถูกเนรเทศ

ผลงาน

Front Futura

try face <เขียนผิดครับที่ถูกคือ>type face

จะกับมาแก้ให้โดยด่วนครับ

ประวัติของ ตัวพิมพ์ไทย

2007-09-27T10:15:00.001-07:00

๑๐ ตัวพิมพ์ กับ ๑๐ ยุคสังคมไทย
เรียบเรียงโดย ประชา สุวีรานนท์

จากนิตยสาร สารคดี
ปีที่ ๑๗ ฉบับที่ ๒๑๑ เดือน กันยายน ๒๕๔๕

ตัวพิมพ์ (font) มิได้ทำหน้าที่เพียง "ส่งผ่าน" ข้อมูลข่าวสาร
หรือเป็นเครื่องหมายที่ใช้แทนเสียงเท่านั้น รูปร่างหน้าตาของตัวพิมพ์ยังช่วยกำหนด
"สำเนียง" ที่สร้างความหมาย และบุคลิกที่ต่างกันไปสำหรับเนื้อหาที่จะสื่อ

ตัวพิมพ์ ๑๐ ตัวพิมพ์ที่เลือกสรรมาเป็นตัวแทนของ ๑๐ ยุคสังคมไทยนี้
เพื่อแสดงให้เห็นว่า ตัวพิมพ์มีพัฒนาการ ที่แนบแน่นไปพร้อมกับความก้าวหน้า
และถดถอยของสังคมไทย ตลอดระยะเวลา ๑๖๐ ปีนับจากตัวพิมพ์ไทยถือกำเนิดขึ้น

ครั้งหนึ่งตัวพิมพ์อาจเคยถูกมองว่ามีหน้าที่เพียง "ส่งผ่าน" ข้อมูลข่าวสาร
เป็นสิ่งที่ทุกคน "อ่าน" หากกลับไม่มีใครมองเห็น แต่มาในยุคที่สื่อสารมวลชนเติบโต
และทรงอิทธิพลต่อสังคม คงไม่มีใครปฏิเสธว่า มิติของการสื่อสารด้วย
"ภาษารูปทรง" ของตัวพิมพ์ ที่ไม่เพียงส่งสารแทนเสียง หากยังถ่ายทอด "สำเนียง" หรือบุคลิกของสารและผู้สื่อสาร ได้ปรากฏเด่นชัดจนกลายเป็นสิ่งซึ่งไม่อาจมองข้าม
และ "ตัวพิมพ์" ก็ได้รับการยอมรับในฐานะสิ่งประดิษฐ์ที่มีบทบาทและมีพลัง

อย่างไรก็ตาม บทบาทของตัวพิมพ์ไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นในยุคข้อมูลข่าวสาร หากปรากฏอย่างแฝงเร้นมาเนิ่นนานนับจากวันที่มันถือกำเนิดขึ้น ประชา สุวีรานนท์ จะพาเราก้าวสู่ประวัติศาสตร์ของตัวพิมพ์ ทำความรู้จักกับ "หน้าตา" และ "สำเนียง" ของสิ่งประดิษฐ์อันทรงพลัง ที่มีบทบาทและพัฒนาการแนบแน่นกับสังคมไทยตลอดมา นับแต่ยุคของการสร้างชาติ

อ่านต่อที่สารคดี

OFFICINA 1990

2007-09-27T09:36:00.002-07:00

ศุภกร ชลวิริยะกุล ID 1490801824
ธนากร สุตาชา ID 1490800271

Officina

font Officina เกิดขึ้นครั้งแรกในปี 1990 Erik Spiekermann เป็นผู้ออกแบบอักษรนี้ ได้เริ่มนำแบบตัวอักษร ระหว่างแบบดั้งเดิมและตัวหนามาใช้ เพิ่มน้ำหนักเข้าไป ลักษณะของตัวพิมพ์เป็นตัวเล็กๆแต่มีความชัดเจน ซึ่งน้ำหนักของตัวพิมพ์และรูปแบบการเอนมีการวางแบบการทำ เป็นอย่างดี และในขณะที่แบบพิมพ์นั้นได้มีการยอมรับในด้านธุรกิจกันอย่างแพร่หลาย จึงไม่แปลกที่ officinac จะได้รับการคัดเลือกเป็นอันดับต้นๆในการทำงาน

แหล่งที่มา
http://www.linotype.com/763/itcofficinaserif-family.html
http://www.e-pix.it/categorie/lista.asp?cat=12

Univers

2007-09-27T09:32:00.001-07:00

ภัทรพร สดุดี 1490800677
มรรษพร ไชภาณุรักษ์ 1490801113

univers เป็นตัวอักษร ที่ออกแบบ และประความสำเร็จ ใน ครึ่งศตวรรษที่ 20
จุดประสงค์ของตัวอักษรนี้ คืออ่านง่าย และ สบายตา
Adrian Frutiger ได้ปรับตัวอักษรที่มีอยู่เพื่อพัฒนาไปเป็นตัวอักษรแบบใหม่ เพื่อให้เหมาะสมกับงานพิมพ์ที่หลากหลาย
จุดเริ่มต้นงานออกแบบของเขาเริ่มจากวัยเด็กที่โรงเรียนสอนศิลปะ เขาสร้างตัวอักษร Univers ในปี 1957 (ภายหลังได้ถูกผลิตโดย Linotype)

Typography in Musuc Videos

2007-09-27T09:25:00.000-07:00

ตัวอย่างงาน Typography ในงาน Musuc Videos
เพื่อให้ดูเป็นแนวทางในการคิดงาน final project

click to MV

ส่ิงที่สามารถศึกษาได้จากงานเหล่านี้เพื่อนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์

:: การเลือกรูปแบบตัวอักษร และการจัดวาง ให้เข้ากับบุคลิกของเพลง
:: การใช้ตัวอักษรกับ น้ำหนักของเสียงและจังหวะของดนตรี
:: การทดลองด้านเทคนิกกับตัวอักษรในรุปแบบต่างๆ

William Morris

2007-09-27T05:35:00.000-07:00

นายทศพล กาญจนากร ID : 1490800750

นายศุภโชค สารติ๊บ ID : 1490801071

นางสาว พรทิพย์ จิรโสภณสวัสดิ์ ID : 1490801873

นางสาว วงศ์สิริ อื้อเพชรพงษ์ ID : 1490801881

William Morris

วิลเลียม มอร์ริส (William Morris กวี จิตรกร และนักออกแบบชาวอังกฤษ มีชีวิตอยู่ระหว่าง ค.ศ. ๑๘๓๔-๑๘๙๖) เกิดวันที่ 24 มีนาคม 1834 และตายเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 1896 william ได้สานต่อ ความคิดของรัสกินให้เป็นจริง โดยส่งเสริมการสร้างงานศิลปหัตถกรรมขึ้น ในยุคเครื่องจักรกล เช่น การทอ ย้อม และพิมพ์ผ้าด้วยมือ ไปจนถึงการพิมพ์หนังสือด้วยมือ ทำเครื่องเรือนด้วยมือ ผลงานศิลปหัตถกรรมเหล่านี้แม้จะมีคุณค่าทางสุนทรียภาพสูง แต่ก็มีราคาแพง
แม้ความคิดของมอร์ริสจะไม่ประสบความสำเร็จ แต่ก็สร้างความตื่นตัวให้แก่บรรดาช่างฝีมือ ต่าง ๆ จนในที่สุดมีการก่อตั้ง " กลุ่มช่างศิลป์และหัตถกรรมสมาคม " (Art Worker's Guild and Guild of Handicrafts) ขึ้นในปี ค.ศ. ๑๘๘๔ ต่อมาในปี ค.ศ. ๑๘๘๘ ก็ได้ตั้งเป็น "สมาคมนิทรรศการ ศิลปหัตถกรรม" (The Arts and Crafts Exhibition Society) สมาคมนี้มีกิจกรรมระหว่างประเทศอย่างต่อ เนื่องในช่วงทศวรรษ ๑๘๙๐ ซึ่งถือเป็นการเคลื่อนไหวทางศิลปหัตถกรรม (Art and Craft Movement) ที่สำคัญและแพร่ไปสู่ประเทศต่าง ๆ ในยุโรปในรูปของศิลปะแนวใหม่ (modern style) หรือ นวศิลป์ (art nouveau) ซึ่งประสบความสำเร็จมากในประเทศเยอรมนีและออสเตรีย มีการก่อตั้งสถาบันบาวเฮาส์ (Bauhaus) ขึ้นในเยอรมนีในเวลาต่อมา ความเคลื่อนไหวทางศิลปหัตถกรรมนี้ ก่อให้เกิดแนวคิดเกี่ยวกับ การสร้างงานศิลปหัตถกรรมสมัยใหม่ ที่แพร่ไปสู่สถาบันศิลปะ จนกลายเป็นอารยธรรมสมัยใหม่ (Modern Civilization) สืบมาจนปัจจุบัน

แนวคิดของ วิลเลียม มอร์ริส ให้อิทธิพลต่อนักออกแบบ และศิลปินด้านประยุกต์ศิลป์ในยุโรป ทำให้เกิดกระบวนการออกแบบงานศิลปะตกแต่งแบบใหม่ และงานสถาปัตยกรรมแนวใหม่ ในช่วง ปลายคริสต์ศตวรรษที่ ๑๙ (ทศวรรษ ๑๘๙๐) จนถึงสงครามโลกครั้งที่ ๑ (ค.ศ. ๑๙๑๔-๑๙๑๘) ศิลปิน แทบทุกสาขา พยายามนำเส้นโค้งมาใช้กับงานออกแบบมากขึ้น และนำสิ่งที่มีอยู่ในธรรมชาติ เช่น ใบไม้ ดอกไม้ ต้นไม้ และเถาไม้เลื้อย มาประยุกต์เป็นลวดลายต่าง ๆ โดยให้ความสำคัญกับเส้นโค้ง และการจัดองค์ประกอบศิลป์ของเส้นแบบไม่สมดุล (asymmetrical lines) หากเป็นภาพคนหรือสัตว์ ก็มักจะทำให้มีสัดส่วนสูงระหง หรือยาวกว่าปรกติ และใช้เส้นเลื่อนไหลไปตามลักษณะของลวดลาย บางครั้งจึงเรียกงานออกแบบลักษณะใหม่นี้ว่า noodle style ศิลปะแนวใหม่นี้นิยมใช้สีแปลก ๆ ซึ่งได้รับอิทธิพลจากสีของภาพพิมพ์ญี่ปุ่น ที่แพร่เข้าไปในยุโรป แนวคิดเหล่านี้ทำให้เกิดงานออกแบบ แนวใหม่ ที่ใช้เส้นโค้ง และรูปทรงของธรรมชาติ และกึ่งธรรมชาติ โดยศิลปินนำมาใช้กับงานออกแบบ ต่าง ๆ เช่น ปกหนังสือ เครื่องประดับ ลายเหล็กดัดซุ้มประตู หน้าต่าง เครื่องเรือน ลวดลายตกแต่งอาคาร สถาปัตยกรรม เป็นต้น
ในสมัยโบราณการออกแบบสิ่งพิมพ์มีจุดประสงค์เพื่อการเสนอข่าว การเผยแพร่ ข้อมูลต่าง ๆ ให้ กว้างขวางและมีปริมาณมากที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงศตวรรษที่ 15-17 ในปี ค.ศ. 1888 William Morris ได้ตั้ง Kelmscott Press ขึ้นที่ประเทศอังกฤษ และได้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการผลิตหนังสือ โดยให้มีการออกแบบและวางรูปเล่มอย่างเป็นศิลปะที่จะต้องทำด้วยความประณีตและ รอบคอบ ดังนั้น ความคิดต่างๆ ในการออกแบบ การจัดวางรูปเล่ม การจัดพิมพ์หนังสือ และวัสดุทางการพิมพ์ ต่อมา ประมาณ ค.ศ. 1940 (พ.ศ. 2483) วิลเลียม มอริส (William Morris) นักประพันธ์ชาวอังกฤษได้พัฒนา
ผลงานออกแบบสิ่งพิมพ์ให้สวยงามขึ้นด้วยการตกแต่งหน้าหนังสือด้วยลวดลายให้เป็นกรอบล้อมรอบ
ข้อความ มีการตกแต่งตัวอักษรโดยเฉพาะอักษรตัวหน้าให้สวยงามเหมือนการตกแต่งตัวอักษรในคัมภีร์ ไบเบิลในยุคกลาง หลังจากนั้นการออกแบบสิ่งพิมพ์ได้รับความสนใจ และพัฒนาในด้านความงามมา เป็นลําดับ มีสถาบันออกแบบเกิดขึ้น มีการแยกหน้าที่ช่างพิมพ์ และนักออกแบบออกจากกัน การออก แบบสิ่งพิมพ์ที่เป็นหนังสือขยายวงกว้างสู่การออกแบบ สิ่งพิมพ์ที่เป็นสื่อโฆษณาอื่นๆ ด้วย

ตัวอย่างผลงานของ William Morris

ที่มา:
http://en.wikipedia.org/wiki/William_Morris
http://www.hrc.utexas.edu/exhibitions/online/morris/

Pierre Simon Fournier le Juene

2007-09-26T08:30:00.000-07:00

รายชื่อสมาชิกกลุ่ม
นายอนุชิต บุญแท่น รหัส 1490800362
นายณพนรรจ์ เสเกกุล รหัส 1490801121
นายณัชพล ลาภกิตติชัย รหัส 1490801147
นายสุจจชัย โอชพันชัย รหัส 1490800297

ปีแอร์ ซิมอง ฟูเนียร์ เลอ ฌอง
(Pierre Simon Fournier le Juene)

ปีแอร์ ซิมอง ฟูเนียร์ เลอ ฌอง (Pierre Simon Fournier le Juene) เป็นลูกชายคนเล็กของครอบครัว ช่างพิมพ์ และช่างหล่อตัวพิมพ์ชาวฝรั่งเศส ในช่วงกลางศตวรรษที่ 18 (1712-1768) ที่ทำธุรกิจเกี่ยวข้องกับตัวอักษรมาหลายชั่วรุ่น เขาเรียนรู้เกี่ยวกับการใช้สีน้ำกับ J.B.G. Colson มาก่อนที่จะเริ่มสนใจในเรื่องการออกแบบตัวอักษร เมื่ออายุได้ 24 ปี ฟูเนียร์ได้แยกมารับงานออกแบบตัวพิมพ์และทำโรงหล่อของตัวเองเป็นเอกเทศ หลังจากที่ได้เรียนศิลปะและฝึกงานที่โรงหล่อเล-เบ (Le be) ของพี่ชายคนโต ซึ่งเขาได้แกะพิมพ์ไม้ทำลายประดับ และเรียนรู้การทำตัวตอก

ฟูเนียร์ได้เป็นผู้นำในการวางมาตรฐานวิธีการวัด เมื่อเขาตีพิมพ์ตารางสัดส่วน (Table of Proportions) ขึ้นเป็นครั้งแรก เขาได้ตีพิมพ์หนังสือต้นแบบตัวอักษรในการพิมพ์ โมเดล เดส์ คาแรคเทียร์ เดส์ อิมพริเมอรี (Modeles des caracteres des Imprimerie) ก่อนวันเกิดครบรอบสามสิบปี เมื่อปี 1772 หนังสือเล่มนี้มีตัวอักษร 4,600 ตัว เขาใช้เวลาเกือบหกปีออกแบบและทำตัวตอกตัวพิมพ์เหล่านี้เอง สไตล์ตัวอักษรของเขาเป็นรูปทรงโรมันแปรง ที่ได้รับอิทธิพลจากโรมาง-ดู-รัว (ตัวอักษรที่ออกแบบตามหลักวิทยาศาสตร์โดยใช้ตารางจัตุรัส) เมื่อปี 1702 อย่างไรก็ตาม การใช้น้ำหนักและความกว้างแตกต่างกันออกไป นับเป็นการคิดค้น ชุดตัวพิมพ์ (Type family) ซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกัน และสามารถใช้ร่วมกันได้ เขาได้ลงมือออกแบบและจัดรูปหน้าได้อย่างสลับซับซ้อน สามารถนำตัวพิมพ์ลายดอกไม้ที่หรูหรามาคล้องกันเป็นพวงมาลัย นับเป็นการประดับตกแต่งอีกวิธีหนึ่ง

ฟูเนียร์ได้ออกแบบทั้ง อักษรโรมัน ตัวเอน ตัวเขียนลายมือ และสไตล์ตัวพิมพ์ลายประดับ บรรทัด และลายประดับ มีมาตราวัดแบบมาตรฐานที่สามารถทำให้ส่วนต่างๆสามารถนำมาประกอบเข้าด้วยกันได้ สวยงามและเหมาะสม

ฟูเนียร์ตั้งใจจะพิมพ์หนังสือคู่มือการพิมพ์ (Manuel Typographigue) ถึงสี่เล่ม อยู่เป็นเวลาหลายปี แต่ผลิตได้เพียงสองเล่ม เล่มแรกเมื่อปี 1764 ชื่อว่า ตัวพิมพ์ (Type) มีเนื้อหาเกี่ยวกับการตัดตัวตอกและตัวพิมพ์อักษรที่เขาเป็นผู้ออกแบบ และหนังสือตัวอย่างพิมพ์ (Type Specimens) มีเนื้อหาเกี่ยวกับตัวอย่างของตัวพิมพ์อักษรและการประดับตกแต่งอักษร ซึ่งเดิมตั้งใจจะให้เป็นเล่มที่สี่ เมื่อปี 1768 มีการพัฒนาระบบการวัด โดยใช้จุด (Point) แทนที่จะใช้เส้นกับจุด (Line and Point) เขามีอายุไม่ทันที่จะทำอีกสองเล่มได้สมบูรณ์ ถึงแม้หนังสือคู่มือการพิมพ์ จะเป็นผลงานอันยิ่งใหญ่ หนังสือเล่มนี้ก็ทำสำเร็จไปได้เพียงครึ่งเดียว ก็นับว่าฟูเนียร์ ได้คิดค้นสิ่งใหม่ๆทางด้านการพิมพ์

เกร็ดความรู้เกี่ยวกับฟูเนียร์
-เขาถูกเรียกว่าปรมาจารย์ในการประดับตกแต่งตัวอักษร
-ตัวอักษรแบบแรกที่เขาออกแบบมีชื่อว่า Gros-canon ถูกออกแบบในปี 1736
-ตัวอักษร Fournier แบบเอียง มีความสวยงามมากกว่าตัวอักษรแบบโรมันที่เขาออกแบบ

ตัวอย่างผลงานของฟูเนียร์

แหล่งที่มา
หนังสือประวัติศาสตร์เรขศิลป์: ก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
http://en.wikipedia.org/wiki/Pierre_Simon_Fournierhttp
http://www.britannica.com/eb/article-9035048/Pierre-Simon-Fournier

Din 1926

2007-09-26T08:07:00.000-07:00

นายอนุชิต บุญแท่น รหัส 1490800362
นางสาวมนพัทธ์ เอี่ยมบุญศิริ รหัส 1490800933

DIN TYPEFACE

The German Industrial Standard

DIN เป็นชื่อแบบอักษรที่ทาง The German Industrial Standard หรือ สำนักงานมาตรฐานอุตสาหกรรมเยอรมันพัฒนาขึ้นในปี 1926 (ย่อมาจากภาษาเยอรมันว่า Deutsches Institut fur Normung)คณะกรรมการมาตรฐานอุตสาหกรรมเยอรมัน ได้เลือก DIN 1451 เป็นแบบอักษรมาตรฐาน เพื่อใช้ในเขตพื้นที่ทางด้านวิศวกรรม เทคโนโลยี การจราจร องค์กรบริหารและทางด้านธุรกิจ และในกลุ่มคณะกรรมการเดียวกัน ก็ได้พัฒนาแบบอักษรจนเป็นผู้นำยุคแรกทางด้านการร่างแบบอักษรในระบบGrid

โดยไม่ได้คาดหวังว่าแบบอักษรชนิดนี้จะใช้ได้กับงานด้านการโฆษณาหรืองานด้านศิลปะใดๆ DIN 1451 ก็ได้แพร่หลายและพบเห็นได้ทั่วไปตามป้ายบอกสัญลักษณ์การจราจร หรือ ป้ายชื่อเมืองต่างๆในประเทศเยอรมนี

DIN กลายเป็นแบบอักษรที่ผู้คนพบเห็น คุ้นเคยพอที่นักออกแบบกราฟิกและนักออกแบบโฆษณาจะนำมาใช้กับงานด้านศิลปะ ถึงแม้จะมีผู้ที่ไม่เห็นด้วยกับความสวยงามของแบบอักษร แต่ DIN 1451 ก็ถูกใช้โดยนักออกแบบมากมาย ทั้งตามป้ายสัญลักษณ์ ในนิตยสาร ปกหนังสือหรือใบปลิว

แบบอักษรรุ่นแรกสุดของ DIN ถูกออกแบบในปี 1923 โดยโรงหล่อ D Stempel AG ซึ่งมีต้นแบบเป็นแบบอักษรจากปี 1905 ของ Royal Prussian Railway Company โดยส่วนใหญ่ถูกใช้กับแบบร่างทางด้านสถาปัตยกรรมและวิศวกรรม ต่อมา ได้กลายเป็นแบบพื้นฐานของ DIN EngSchrift ในปี 1929 โรงหล่อ Berthold ก็ได้ออกแบบ DIN แบบใหม่ขึ้น ซึ่งส่วนใหญ่ถูกใช้กับงานร่างแบบเหมือนกัน อักษร DIN รุ่นแรกทั้งสองแบบถูกทำจากพลาสติก เพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์ทางเทคนิคในการร่างแบบ โดยส่วนมากใช้แบบตัวเอียง

แบบอักษร DIN กลายเป็นที่รู้จักอย่างรวดเร็วหลังจากการปรับปรุงโดยคณะกรรมการมาตรฐานอุตสาหกรรมเยอรมันในปี 1936 โดยแบบอักษรในตระกูล DIN 1451 ที่ได้รับความนิยมในการใช้คือ DIN-MittelSchrift อักษรนี้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อประยุกต์ใช้เป็นอักษรที่ใช้กับยานพาหนะและบริเวณสถานีรถไฟ และเป็นแบบอักษรโลหะตามท้องถนนและเครื่องหมายสัญลักษณ์ต่างๆตามตึก

ปี 1960 บริษัทรับออกแบบเปลี่ยนอักษร Letraset ได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบอักษรหลากหลาย โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อใช้ทางด้านสถาปัตยกรรมและวิศวกรรม

ในปี 1970 เริ่มใช้กับงานออกแบบกราฟิก ในช่วงปลายปี 1980 ปรากฏการใช้แบบอักษร DIN ในงานออกแบบกราฟิกทางยุโรปและอเมริกาเหนือ

ในปี 1995 นักออกแบบอักษรชาวดัตช์ Albert-Jan Pool ได้พัฒนาแบบอักษร FF DIN ด้วยการเพิ่มน้ำหนักให้มากขึ้น แต่แบบอักษรชนิดนี้มีความต่างจาก DIN 1451 ตรงที่ DIN 1451 มีน้ำหนักแบบมาตรฐานที่อ่านง่าย

โดยเฉพาะ DIN 1451 สามารถพบเห็นได้ตามป้ายสัญลักษณ์บนท้องถนนและทางรถไฟในประเทศเยอรมนี และยังถูกใช้บนป้ายทะเบียนรถในประเทศเยอรมนีมาเป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งถูกแทนที่ด้วย FE-Schrift ในเดือนพฤศจิกายนในปี 2000 โดยแบบอักษรถูกออกแบบเพื่อใช้กับเลขป้ายทะเบียน ซึ่งมีความเหมาะสม อ่านและจำได้ง่าย

DIN 1451 เป็นแบบอักษรที่เห็นได้ชัดเจน ง่ายต่อการอ่านและลอกแบบ แบบอักษรขนาดกลางและแบบตัวแคบยังคงใช้กันอยู่จนทุกวันนี้ ส่วนแบบ older board ถูกเลิกใช้ไปแล้ว แต่ก็ยังสามารถพบเห็นได้ตามป้ายสัญลักษณ์บนถนนเก่าบางถนนในประเทศเยอรมนี และ FF DIN เหมาะสำหรับงานด้านการพิมพ์ที่ใช้กับคอมพิวเตอร์ แบบอักษร DIN ได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นและยังถูกใช้ในองค์กรที่ไม่ใช่ของรัฐบาลและบริษัทธุรกิจอีกด้วย

ตัวอย่างผลงานและแบบอักษร DIN

แหล่งที่มาของข้อมูล

http://en.wikipedia.org/wiki/Image:Strassenschild-Mittel-und-Eng-DIN-Schrift.JPG#filelinks
http://images.google.co.th/imgres?imgurl=http://image.linotype.com/fontlounge/fontsinuse/steelecht_innen_kl.jpg&imgrefurl=
http://www.linotype.com/306/din1451family.html&h=231&w=110&sz=9&hl=th&start=16&tbnid=ijZQKwfBZb67YM:&tbnh=108&tbnw=51&prev=/images%3Fq%3DDin%2B1451%2BCD%26gbv%3D2%26svnum%3D10%26hl%3Dth
http://en.wikipedia.org/wiki/DIN_(typeface)
http://www.typophile.com/node/8937
http://www.plazm.com/magazine/features/archive/out-of-darkness
http://images.google.co.th/imgres?imgurl=http://image.linotype.com/fontlounge/fontsinuse/messe1.jpg&imgrefurl=http://www.linotype.com/1498/adsartsmedia.html%3FPHPSESSID%3Da9a6dfbec18dd47e4938d4a720ad3721&h=518&w=300&sz=52&hl=th&start=9&um=1&tbnid=9MQBcOTU16LFwM:&tbnh=131&tbnw=76&prev=/images%3Fq%3DDin%2Btypeface%26svnum%3D10%26um%3D1%26hl%3Dth
http://images.google.co.th/imgres?imgurl=http://image.linotype.com/fontlounge/fontsinuse/amex1.jpg&imgrefurl=http://www.linotype.com/1589/adsbusiness.html%3FPHPSESSID%3Df086ae93533a3e30663dc8d265752b81&h=500&w=344&sz=26&hl=th&start=10&um=1&tbnid=SavgtgZvOKmU2M:&tbnh=130&tbnw=89&prev=/images%3Fq%3DDin%2Btypeface%26svnum%3D10%26um%3D1%26hl%3Dth
http://en.wikipedia.org/wiki/Albert-Jan_Pool#The_history_of_the_design_of_a_contempory_typeface
http://en.wikipedia.org/wiki/DIN_1451
http://www.identifont.com/photos/Albert-JanPool.jpg
http://images.google.co.th/imgres?imgurl=http://www.fontshop.de/newsfeed/C99982194/E1056349194/Media/FF_DIN_Karte.jpg&imgrefurl=http://www.fontshop.de/newsfeed/C99982194/E1056349194/index.html&h=300&w=423&sz=46&hl=th&start=11&um=1&tbnid=NfL56mAxLG-DRM:&tbnh=89&tbnw=126&prev=/images%3Fq%3Dalbert%2Bjan%2Bpool%26svnum%3D10%26um%3D1%26hl%3Dth

TIMES ROMAN

2007-09-26T05:10:00.000-07:00

TIMES
“Time Roman”เป็น serif typeface ผู้ออกแบบคือ Stanley Morison ร่วมกับStarling Burgess และ Victor Landent มันได้ถูกนำมาใช้นการพืมพ์เพื่อความรวดเร็วบนกระดาษหนังสือพิมพนนี้ไม่ได่ใช้หนังสือพิมพ์ คุณภาพต่า โดยหนังสือพิมพ์ที่ชื่อ The Times แต่ถึงแม้ปัจจุบันนี้ไม่ได้ใช้หนังสือพิมพ์ the timeแล้ว แต่ก็ยังใช้ในการตีพิมพ์หนังสืออื่นๆอย่างกว้างขวาง
Stanley morison เป็น Typepographer ,Designer และเป็นนักเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์การวาดภาพเขาต้อง หาความรู้ด้วยตัวเองหลังจากที่พ่อของเขาทิ้งครอบครัวไปเขาได้เป็นบรรณาธิการใน ปี 1931 และได้เป็นผู้ควบคุมการออกแบบใน ปี 1918 เขาได้เรียบเรียงแก้ไขประวัติศาสตร์ของTimesตั้งแต่ 1935 ถึง 1952 และเป็นบรรณาธิการของ Times literary Supplement ในช่งระหว่าง
1945ถึง1948และสุดท้ายเขาก็ได้เป็นสมาชิกผู้บริหารบรรณาธิการของสารานุกรมBritannica ตั้งแต่ ตุ จนกระทั้งเสียชีวิต

FF Blur

2007-09-26T04:30:00.002-07:00

Neville Brody เกิดวันที่ 23 เมษยา 1957 ที่กรุงลอนดอน เค้าเป็นกราฟฟิกดีไซน์เนอร์, ช่างเรียงพิมพ์ และ art directorNeville Brody เป็นศิษย์เก่าของ London college of communication และ ศึกษาที่Hammersmith College of Art. Brody เป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งFont Workหรือตอนนี้เรียกว่า Font Shop ที่กรุงลอนดอน และเค้าได้ ดีไซน์ no. of notable typeface ให้Font Shop เค้ายังเป็นคนรับผิดชอบโปรเจค FUSE บางส่วนที่มีอิทธิพลต่อ fusion(พรรคการเมือง....รีเปล่า) กับนิตยสาร, กราฟฟิคดีไซน์ และ typeface design ซึ้งในแต่ละงานประกอบไปด้วยการตีพิมพ์บทความที่เกี่ยวกับ เทคนิกการเรียงพิมพ์ และ เนื้อหาโดยรอบเกี่ยวกับวิชา, การทำแบรน และโปสเตอร์ แรกเริ่ม เค้า ทำงานครอบคลุมเกี่ยวกับเรื่องดีไซน์. Brody ทำให้ตัวเค้ามีชื่อเสียงขี้นมาได้โดยการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในฐานะArt Director ของนิตยสาร The Face . งานของBrodyติดอันดับหนังสือ กราฟฟิกดีไซน์ที่ขายดีที่สุดในโลก ยอดขายมากกว่า 120000ดอลล่า และงานนิทรรศการของเค้าที่ Victoria and Albert Museum มีผู้ชมมากกว่า 4หมื่นคนNeville Brody ทำงานต่อ โดย เป็นกราฟฟิคดีไซน์เนอร์ พร้อมกับเป็นpartnerของFwa Richards, Research Studios ที่ลอนดอนในปี1994. ตั้งแต่studiosเปิดที่San Francisco, Paris, Berin and New York บริษัทได้คิดแพคเกจใหม่ๆและwebsite design สำหรับลูกค้า ได้แก่ Kenzo, on-screen graphic สำหรับลูกค้า ได้แก่ Paramount Studios.บริษัท ยังประสบความสำเร็จในงานนิทรรศการNuit Blanche สำหรับthe famous Paris contemporaryในปี2006.

วราห์ ภู่เงิน 1490800214

จิรพัฒน์ ฤทธิ์ศิลา 1490800222

Franklin Gothic

2007-09-25T20:45:00.000-07:00

น.ส.พรทิพย์ จิรโสภณสวัสดิ์ ID 1490801873

น.ส.วงษ์สิริ อื้อเพชรพงษ์ ID 1490801881

Franklin Gothic เป็นคนที่นิยมตัวพิมพ์นักอัตถนิยม Sans-serifที่ถูกออกแบบโดย Morris Fuller Benton ใน1902(1872-1948) ลักษณะของตัวพิมพ์นี้เป็น 1 ใน มากกว่า 200 ตัวพิมพ์ ที่ออกแบบโดย Morris Fuller Benton มีการสันนิษฐานว่าชื่อของตัวพิมพ์นี้ได้ตั้งขึ้นหลังจากตัวพิมพ์ที่ชื่อว่า Benjamin Franklin “Gothic” เป็นการเพิ่มความเก่าแก่ของความหมายตัว sans-serif ซึ่งพบแรกเริ่มในแคนาดา, สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา

ตัวอักษรแบบ Franklin Gothic มีน้ำหนักที่พิเศษ โดยการวมกันของความเบาบาง ความไม่สม่ำเสมอ รวมทั้งการลากเส้น ซึ่งอยู่ในรูปแบบของตัวอักษรแบบโรมัน Franklin Gothicนี้มีความกว้างและน้ำหนักหรือมวลที่หลากหลายทั้งแบบ Franklin Gothic, Medium, Demi, Heavy, Condense, Extra Condense ซึ่งในแต่ละรูปแบบจะมีความกว้างของตัวอักษรที่แตกต่างกันออกไป Victor Caruso ได้Sketchตัวอักษรขึ้นมาใหม่ โดยเพิ่มน้ำหนักให้มากขึ้นเพื่อบริษัทInternational Typeface Corporation (ITC) ในปี 1980 คารูโซได้ร่างแบบของตัวอักษร Franklin Gothic ขึ้นมาใหม่ ได้เปลี่ยนในส่วนของความเบาบางในส่วน X-height ที่ถูกขยายพอสมควร ซึ่งทำให้ระบบของตัวอักษรท้วมขึ้น ทำให้ตัวพิมพ์เล็กดูกะทัดรัด และลักษณะเฉพาะของตัวอักษรแบบ Franklin Gothicนั้น จะเกี่ยวกับอวัยวะของตัวอักษรจะมีความแตกต่าง ซึ่งจะไม่มี Serif ที่ปลายบนและปลายล่างของตัวอักษร ที่เรียกกันว่า San-Serif

ลักษณะเฉพาะของแบบ Franklin Gothic ITC โดยแยก 2 อัน คือ ส่วนหางของ Q และหูของ g ส่วนหางของ Q นั้นโค้งลงจากปลายตรงกลางของตัวอักษรใน g มีความเด่นนอกเหนือจากตัวอักษร sans serif ตัวอื่นๆ ตามที่จารึกของตัว “g” Franklin Gothic โดยดั้งเดิมได้ออกแบบลักษณะของตัวอักษรกับที่ถูกออกแบบนั้น จะเป็นตัวอักษรที่มีน้ำหนักและความเปลี่ยนแปลงในส่วนของความกว้าง Franklin Gothic ถูกใช้ในงานโฆษณาหลายๆงาน และหัวข้อในหนังสือพิมพ์ Typeface ของตัวอักษรนี้ได้ถูกรักษาประวัติอย่างสูงส่งให้ปรากฏในสื่อชนิดต่างๆ ไปจนถึงบิลบอร์ด

ตัวอย่างของแบบตัวอักษร Franklin Gothic

Morris Fuller Benton

ตัวอย่างผลงานที่นำตัวอักษร Franklin Gothic มาใช้

Helvetica

2007-09-20T12:33:00.000-07:00

พิชญ์พงศ์ สุทธิสถิตย์ ID : 1490800701
ธีรภัทร์ ล้อสุวรรณวงค์ ID : 1490800966

Helvetica

เฮลเวตติกามีอายุครบรอบ 50 ปีเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ที่ผ่านมา แม้หลายคนอาจไม่เคยได้ยินชื่อฟอนต์นี้มาก่อน แต่รับประกันได้เลยว่าทุกคนต้องคุ้นหน้าคุ้นตากับรูปแบบตัวอักษรนี้แน่นอน เพราะเราพบเห็นอยู่บ่อยๆ โดยไม่รู้ตัว เพราะแต่ละบริษัทพิมพ์ข้อความกว่า 3,000 ชิ้นในแต่ละวันด้วยเฮลเวตติกา แม้แต่ในคอมพิวเตอร์ของเราก็มีฟอนต์นี้ด้วย

เฮลเวตติกามีความสำคัญต่อชีวิตคนเรามาก จนพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนครนิวยอร์กต้องจัดงานฉลองครบรอบ 50 ปีให้ฟอนต์นี้ ด้วยการจัดแสดงผลงานที่พิมพ์ด้วยอักษรเฮลเวตติกา ซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่แบบตัวอักษรได้เป็นส่วนหนึ่งในคอลเลคชั่นของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ แถมยังมีการจัดนิทรรศการครบรอบ 50 ปีไปเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา นอกจากนี้ เฮลเวตติกายังกลายเป็นหัวข้อหลักของหนังสารคดีที่เปิดตัวในเทศกาลหนังรัฐเท็กซัส เมื่อเดือนมีนาคมอีกด้วย

ทำไมเราต้องให้ความสำคัญกับฟอนต์รูปแบบหนึ่งขนาดนี้ ตอบได้สั้นๆ ก็คือ เพราะเฮลเวตติกาทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างเพียบพร้อม

"เฮลเวตติกาสามารถส่งสารได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพโดยไม่ยัดเยียดตัวเอง เมื่อใครอ่านตัวอักษรนี้ก็ยากที่จะจดจำรูปแบบได้ จำได้แต่เพียงความหมาย เพราะเป็นอักษรที่สบายตา สะอาด และอ่านง่าย ด้วยการลากเส้นแบบกลมมนและนุ่มนวล จนบรรดานักออกแบบอักษรเคยพูดว่าไม่สามารถสร้างฟอนต์ที่ดีกว่านี้ได้อีกแล้ว" คำบอกเล่าจาก คริสเตียน ลาร์เซน ผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่แห่งนิวยอร์ก

แม้เฮลเวตติกาจะได้รับความนิยมถล่มทลายในปัจจุบัน แต่ฟอนต์นี้กลับไม่ประสบความสำเร็จมากนักเมื่อครั้งเอดัวร์ด ฮอฟฟ์มานน์ ผู้อำนวยการโรงหล่อโลหะ ฮาส ไทป์ ในสวิตเซอร์แลนด์ ประดิษฐ์ฟอนต์นี้เป็นครั้งแรกในปี 2500 โดยมีชื่อเดิมเป็นภาษาเยอรมันว่า Neue Haas Grotesk ช่วงนั้นมีฟอนต์ที่ได้รับความนิยมอยู่แล้วในหมู่กราฟฟิกดีไซเนอร์ชาวสวิส คือ ซานส์ เซริฟ (Sans Serif) ซึ่งเป็นอักษรเวอร์ชั่นร่วมสมัยของฟอนต์ชื่อ Akzidenz Grotesk

ฮอฟฟ์มานน์ได้มอบหมายให้ แมกซ์ มีดิงเกอร์ นักออกแบบตัวอักษรที่ไม่ค่อยโด่งดัง ประดิษฐ์ฟอนต์ใหม่ชื่อ Neue Haas Grotesk แต่ผ่านไปหลายปีก็ยังมีคนรู้จักฟอนต์ชนิดนี้น้อยมาก

สมัยก่อน การประดิษฐ์แบบอักษรจะทำโดยการสลักรูปร่างจากโลหะ ใครต้องการใช้ฟอนต์ชนิดไหนก็ต้องซื้ออักษรครบชุด การพัฒนาหรือใช้ฟอนต์ใหม่ๆ จึงต้องเสียค่าใช้จ่ายสูง และการออกแบบอักษรใหม่ก็น้อยลงตามไปด้วย ฟอนต์ที่ได้รับความนิยมสมัยก่อนจึงครองตำนานอยู่หลายทศวรรษ เช่น บาสเกอร์วิลล์ และโบโดนี

ปัจจุบัน คอมพิวเตอร์ช่วยให้เราออกแบบและแจกจ่ายฟอนต์หลายพันแบบได้อย่างรวดเร็ว และมีการออกแบบฟอนต์ใหม่ๆ ทุกปี แถมยังสามารถวิพากษ์วิจารณ์ข้อดีข้อเสียของแต่ละฟอนต์ได้อย่างถึงพริกถึงขิงผ่านบล็อกและเวบไซต์ ผู้เชี่ยวชาญด้านกราฟฟิกดีไซน์มองว่า คนธรรมดาก็สามารถเป็นนักเล่นฟอนต์มือสมัครเล่นได้ ด้วยการเลือกรูปแบบที่ตัวเองชื่นชอบจากคอมพิวเตอร์

แต่สถานการณ์ในปี 2504 กลับไม่เป็นเช่นนั้น เมื่อแมทธิว คาร์เตอร์ นักออกแบบตัวอักษรชาวอังกฤษได้รับมอบหมายให้ออกแบบฟอนต์ Akzidenz Grotesk ในเวอร์ชั่นทันสมัย เพื่อใช้เขียนป้ายของอาคารผู้โดยสารใหม่ในสนามบิวฮีทโธรว์ ช่วงนั้นฟอนต์ Neue Haas Grotesk ถือกำเนิดมาได้ 4 ปีแล้ว แต่เขากลับไม่เคยได้ยินชื่อนี้เลย เขาจึงลงเอยด้วยการคิดค้นฟอนต์เวอร์ดานาและจอร์เจียออกมา

"ถ้าเรารู้จักฟอนต์นี้ตั้งแต่แรก ผมมั่นใจว่าเราต้องใช้อักษรนี้แน่ เพราะดีกว่าฟอนต์ที่ผมประดิษฐ์มากมาย แต่การค้าแบบอักษรสมัยนั้นล้าหลังมาก และการออกแบบฟอนต์ใหม่เป็นไปอย่างเชื่องช้า" คาร์เตอร์ชี้แจง

เริ่มบุกตลาดตัวอักษร

ปีเดียวกันนั้นเอง เมอร์เจนธาเลอร์ ลิโนไทป์ บริษัทแม่ของฮาส ได้ตัดสินใจทำการตลาดฟอนต์ Neue Haas Grotesk ไปทั่วโลก และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นภาษาอังกฤษเพื่อให้จดจำได้ง่าย เนื่องจากกราฟฟิกดีไซน์สมัยใหม่ของสวิตเซอร์แลนด์ได้รับความนิยมอย่างมากในสมัยนั้น พวกเขาจึงเลือกชื่อ 'เฮลเวตติกา' ซึ่งออกเสียงได้ง่ายกว่าคำว่า 'เฮลเวตเทีย (Helvetia)' ภาษาละตินของ 'สวิตเซอร์แลนด์'

ปรากฏว่าแผนรีแบรนดิ้งครั้งนี้ได้ผล เฮลเวตติกาได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะในหมู่เอเยนซีโฆษณาของสหรัฐ จนกลายเป็นฟอนต์ทางเลือกอันดับแรกสำหรับทุกบริษัทที่ต้องการสร้างภาพลักษณ์ทันสมัยในช่วงทศวรรษ 1960 ก่อนที่จะได้รับเลือกเป็นตัวอักษรในป้ายใหม่ของรถไฟใต้ดินนิวยอร์ก

อย่างไรก็ดี เมื่อกรมการขนส่งมวลชนสหรัฐพบว่าฟอนต์ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันอย่าง 'สแตนดาร์ด มีเดียม (Standard Medium)' มีราคาถูกกว่า ป้ายรถไฟใต้ดินก่อนหน้านั้นจึงพิมพ์ด้วยฟอนต์นี้ไม่ใช่เฮลเวตติกา

อักษรเฮลเวตติกาปรากฏอยู่แทบทุกหนทุกแห่งภายในทศวรรษ 1980 ต่อมาได้มีการออกแบบฟอนต์ 'แอเรียล (Arial)' ซึ่งเป็นเวอร์ชั่นดิจิทัลของเฮลเวตติกาในปี 2533 ซึ่งก็ได้รับความนิยมพอสมควร แต่นักออกแบบมองว่าแอเรียลเป็นผลงานเลียนแบบราคาถูก ส่งผลให้เฮลเวตติกายังยืนหยัดเป็นฟอนต์ยอดนิยมมาถึงครึ่งศตวรรษ

"ทำไมบางคนถึงมองว่าการที่ฟอนต์หนึ่งยืนหยัดได้ 50 ปีเป็นเรื่องแปลก เวลามีการประดิษฐ์สิ่งที่ยอดเยี่ยมอย่างเฮลเวตติกา ก็ควรจะดำรงอยู่ต่อเนื่องเป็น 200 ปีอยู่แล้ว ไม่ต่างอะไรกับสถาปัตยกรรมอันยิ่งใหญ่" แดนนี แวน เดน ดันเกน แห่งทีมกราฟฟิกดีไซน์ เอกซ์เปอริเมนทัล เจ็ทเซ็ท ในเนเธอร์แลนด์ ฟันธงอย่างมั่นใจ

http ://www .artgazine .com /shoutouts /viewtopi c .php?t =1951
http ://www .isriya .com /node /576
http ://en .wikipedia .org /wiki /Helvetica
http ://www .deviantart .com /
http://www.bnind.com/default.asp

John Baskerville

2007-09-18T07:32:00.000-07:00

รายชื่อสมาชิกกลุ่ม
นายธิษณ์กฤษฏิ์ อยู่เจริญ รหัส 1490800487
นางสาวมนพัทธ์ เอี่ยมบุญศิริ รหัส 1490800933
นายอภิวัฒน์ มุ่งมาไพรี รหัส 1490801097

จอห์น บาสเคอร์วิลล์
(John Baskerville) มีชีวิตอยู่ในช่วงระหว่างปี 1706-1775

จอห์น บาสเคอร์วิลล์ เป็นชาวชนบทจากเมืองวอร์เชสเตอร์เชียร์ (Worcestershire) ประเทศอังกฤษ เกิดเมื่อปี 1706 เขาหลงไหลในความงามของตัวหนังสือมาตั้งแต่เมื่อครั้งยังเป็นเด็ก เขาได้เริ่มสนใจที่จะเผยแพร่ศิลปะแห่งตัวอักษร ในขณะที่เขาเป็นครูสอนคัดลายมือและช่างแกะสลักหิน

เมื่ออยู่ในช่วงอายุสามสิบ บาสเคอร์วิลล์ ได้เริ่มทำอาชีพเกี่ยวกับการผลิตเครื่องโลหะลงรักสีดำเป็นกรอบ เป็นกล่องตัวเรือน นาฬิกา เชิงเทียน และถาด ล้วนแล้วแต่ทำจากแผ่นโลหะบางๆ ซึ่งมักจะวาดเป็นรูปผลไม้หรือดอกไม้ประดับไว้ แล้วขัดลงน้ำมันชักเงาอย่างแข็งและหนา (ในสมัยนั้นเครื่องใช้ประเภทขัดเงาและเครื่องใช้ในครัวที่เป็นโลหะ ได้รับความนิยมอย่างมาก) ในเวลาไม่นานนัก เขาก็ได้กลายเป็นเศรษฐีที่มีทรัพย์สมบัติมากมาย จนสามารถสร้างคฤหาสน์ที่อีซี่-ฮิลล์ ใกล้ๆเบอร์มิงแฮม

ในช่วงปี 1751 บาสเคอร์วิลล์ได้เริ่มหันเข้าหาศิลปะอักษรประดิษฐ์ที่เขารัก เริ่มต้นทดลองทางด้านการพิมพ์ ในฐานะศิลปินที่ต้องการควบคุมทุกอย่างในการออกแบบและการผลิตหนังสือ เขาทุ่มเทที่จะทำเลขศิลป์ให้เกิดความสมบูรณ์ และสามารถทุ่มเทเวลาและกำลังเท่าที่จำเป็น เพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่วางไว้ เขามีผู้ช่วยคือ จอห์น แฮนดี้ (John Handy) ช่างตัดตัวตอก และโรเบิร์ต มาร์ติน (Robert Martin) ช่างฝึกงาน ซึ่งต่อมากลายเป็นหัวหน้าคนงาน บาสเคอร์วิลล์ได้ออกแบบและประดิษฐ์รูปแบบ ชุดเครื่องมือในการพิมพ์ ปรับปรุงน้ำหมึกให้ดีขึ้น และยังได้พัฒนาเทคนิคในการผลิตกระดาษขึ้นใหม่ ทำให้ง่ายต่อการผลิต ได้กระดาษที่มีความลื่นและสว่างมากขึ้นด้วย

แบบตัวพิมพ์ของบาสเคอร์วิลล์ ซึ่งติดชื่อเขามาตราบจนทุกวันนี้ เป็นจุดสุดยอดของสไตล์ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ที่เชื่อมระหว่างสไตล์เก่า(Old Style) กับแบบตัวพิมพ์ใหม่ ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจาก วิลเลี่ยม คาสลอน (William Caslon) ในช่วงเรอเนซองค์ของอิตาลี ตัวพิมพ์ของบาสเคอร์วิลล์ มีความสง่างาม และบอบบาง เมื่อเปรียบเทียบกับแบบรุ่นก่อนๆ ตัวพิมพ์ของบาสเคอร์วิลล์จะดูกว้างกว่า และมีน้ำหนักระหว่างส่วนหนากับส่วนบางเพิ่มมากขึ้น การจัดวางส่วนที่หนาที่สุดจะผิดไปจากเดิม serifของตัวอักษรก็ผิดกัน serifจะไหลออกจากส่วนหลักของตัวอักษรอย่างนุ่มนวล และจบลงตรงจุดปรับขึ้นใหม่ที่มีความเหมาะสม ตัวเอนของเขาแสดงให้เห็นอิทธิพลที่ได้รับจากการคัดลายมือของช่างใหญ่อย่างชัดเจน

จากการทดลองผิดๆถูกๆของเขา ทำให้บาสเคอร์วิลล์ สามารถผลิตหมึกพิมพ์ที่ทำจากน้ำมันลินสีดต้มเดือด หลังจากเติมยางสีดำหรือสีเหลืองลงไปแล้ว ก็ทิ้งไว้เป็นเวลาหลายเดือน ต่อจากนั้นจึงนำเขม่าละเอียดกับเขม่าตะเกียงมาผสมลงไป หมึกที่ได้จึงมีสีดำเงาทึบ และจับเป็นขอบสุกปลั่งอยู่รอบๆตัวหนังสือสีม่วงเข้ม
กระดาษเนื้อเรียบเป็นเงาในหนังสือของบาสเคอร์วิลล์ คือกระดาษเนื้อถัก (Wove paper) รีดร้อน ซึ่งมีพื้นผิวที่ลื่นกว่ากระดาษทั่วไป และไม่มีลวดลายเป็นเส้นตามแนวนอนที่เกิดจากการผลิตอีกด้วย บาสเคอร์วิลล์ได้ปรับปรุงวิธีการทำกระดาษจากเนื้อที่หยาบให้มีผิวแน่นเรียบ โดยการสอดกระดาษเข้าไปในเครื่องจักรพิมพ์ลูกสูบที่ใช้แผ่นทองแดงเรียบมันสองแผ่น แล้วทำให้แผ่นทองแดงร้อน ซึ่งจะไล่ความชื้นออกจากกระดาษ ทำให้น้ำหมึกแห้งก่อนที่จะชุ่มเนื้อกระดาษ ทำให้ได้กระดาษที่เรียบมัน

จากความพยายามของบาสเคอร์วิลล์ ทำให้เขาผลิตหนังสือที่มีcontrastระหว่างหน้ากระดาษของตัวหนังสือ อ่านได้ง่าย และมีความละเอียด แต้ด้วยความอิจฉาริษยาทางการค้า ทำให้ไม่เป็นที่ยอมรับจากนักวิจารณ์ในยุคสมัยนั้นมากนัก และเรียกเขาว่า ‘มือสมัครเล่น’ ทั้งๆที่งานของเขามีคุณภาพสูง นักวิจารณ์บางคนเถียงว่า อ่านตัวพิมพ์ของบาสเคอร์วิลล์แล้วแสบตา เพราะตัวหนังสือคม และตัดกับแผ่นกระดาษอย่างรุนแรงเบนจามิน แฟรงคลิน ผู้ซึ่งนิยมชมชอบบาสเคอร์วิลล์ เขียนจดหมายถึงเขา และได้เล่าให้บาสเคอร์วิลล์ฟังว่า แฟรงคลินได้ถอดป้ายชื่อโรงหล่อที่ใช้ตัวพิมพ์ของคาสลอน แล้วบอกคนที่คุ้นเคยที่วิจารณ์ตัวพิมพ์ของบาสเคอร์วิลล์ ว่านั่นเป็นแผ่นป้ายที่ใช้ตัวพิมพ์ของบาสเคอร์วิลล์ แล้วให้คนคนนั้นชี้ปัญหา นักวิจารณ์คนนั้นจึงชี้ให้เห็นปัญหาว่า มองแล้วรู่สึกปวดหัว อย่างไรก็ตาม อิทฺธิพลด้านการออกแบบตัวอักษรและการพิมพ์ ก็ได้แพร่ขยายไปยังประเทศอิตาลีและประเทศฝรั่งเศส ที่ซึ่งจีโอวานนี บัตติสตา โบโดนี (Giovanni Battista Bodoni) และ ครอบครัวดิโดท์ (The Didots) ได้ส่งเสริมและผลักดันความคิดของเขาต่อไป

ตัวอย่างแบบอักษรของบาสเคอร์วิลล์

แหล่งที่มาของข้อมูล

หนังสือประวัติศาสตร์เรขศิลป์: ก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
http://jquarter.members.beeb.net/morejbask.htm
http://typophile.com/wiki/john_basker ville
http://www.britainunlimited.com/Biogs/Baskerville.htm s/Baskerville.htm

Akzidenz Grotesk (1966)

2007-09-12T10:10:00.000-07:00

วรรณลิสา นันตะสุคนธ์ 1490801659

ณัฏฐวี แซ่เฮง 1490802012

Akzidenz Grotesk

Akzidenz Grotesk (Grotesque) ถูกออกแบบขึ้นโดย Günter Gerhard Lange แห่งประเทศเยอรมัน ซึ่งตัวอักษรตัวนี้เกิดจากการพัฒนาตัวอักษรเพื่อเครื่องเรียงพิมพ์ของบริษัท Berthold ในเยอรมัน ภายใต้การควบคุมของ Hermann Berthold แบบตัวอักษร Akzidenz Grotesk ในรุ่นต้นแบบนั้น เป็นการออกแบบเพื่อเป็นภาษาเยอรมัน ถูกนำออกใช้ครั้งแรกในปี1896

ในส่วนที่มาของชื่อนั้น คำว่า Akzidenz ก็คือคำเดียวกันกับ Accident ในภาษาอังกฤษนั่นเอง ส่วนคำว่า Grotesk ก็คือคำที่เป็นต้นตอของคำว่า Gothic ซึ่งหมายถึงลักษณะตัวหนังสือที่ไม่มีตีนและมีความหนาพอสมควร คำว่า Gothic นี้เองถูกแปลงความหมายมาเป็น Sans Serif ที่เรารู้จักกันในทุกวันนี้ เมื่อเป็นเช่นนี้แบบตัวอักษรในปัจจุบันที่ถูกตั้งชื่อลงท้ายว่า Gothic จึงไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับยุคสมัย Gothic ตามความหมายทางสถาปัตยกรรม แต่หมายถึงลักษณะของตัวอักษรที่ไม่มีตีนหรือนิยมเรียกกันว่า sans-serif

Akzidenz นั้นถูกใช้เป็นตัวหนังสืออย่างแพร่หลายในทวีปยุโรป โดยเฉพาะประเทศสวิซเซอแลนด์
จนกระทั่งมันถูกเข้าแทนที่ด้วย Univers และ Helvetica ถึงแม้หลายปีต่อมามันจะถูกกลับมาใช้อีกครั้งหนึ่งก็ตาม

- นี้คือลักษณะของตัวอักษรตั้งแต่ A-Z ของ Akzidenz -

Akzidenz มักถูกเข้าใจผิดว่าคือ Helvetica บางครั้ง แต่ที่จริงแล้วไม่ใช่ จากภาพจึงเป็นการแสดงความแตกต่างของลักษณะตัวอักษรทั้งสองฟอนท์ สังเกตุจากตัว C, G, O และ Q ของ Akzidenz จะมีลักษณะของความเป็นทรงกลมเลขาคณิตมากกว่า Helvetica ลักษณะของตัว G
ที่แตกต่างกันตรงช่วง angle bar ที่ซึ่งเป็นฐานของตัว G ในขณะที่ตัว R ของ Akzidenz จะไม่มีลูกเล่นใดๆ เหมือน Helvetica และกรวยของตัว J ของ Akzidenz จะมีลักษณะนอนไปเป็นแนวราบมากกว่าแนวตั้งขึ้น

ประวัติผู้ออกแบบ Akzidenz Grotesk

Günter Gerhard Lange นั้นเกิดในวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1921 ที่เมืองแฟรงค์เฟิต-แอน-เดอ-โอเดอ ในประเทศเยอรมัน เขาเริ่มต้นรับใช้ราชการทหารใขณะที่อายุ 18 ปี แต่เกิดอุบัติเหตุขึ้นในประเทศฝรั่งเศสหลังจากที่เกิดการประทุของสงครามโลกครั้งที่ 2 เพียงหนึ่งปี ทำให้เขาถูกปลดจากกองทัพเยอรมัน

เริ่มต้นในปี 1941 Lange ได้เข้ารับการศึกษาที่ Akademie für Graphische Künste und Buchgewerbe ในเมือง Leipzig
เขาได้ศึกษาเกี่ยวกับการประดิษฐ์อักษร และการพิมพ์ ภาใต้การเรียนการสอนของ Georg Belwe เขาจบการศึกษาในปี 1945 และ Lange รับใช้ในฐานะผู้ช่วยศาสตราจารย์ Walter Tiemann ที่ Leipzig Institute และทำงานฟรีแลนซ์เป็นศิลปินออกแบบกราฟฟิคและจิตรกร ในปี 1949 Lange ได้ย้ายไปเมืองเบอลิน และเข้าศึกษาต่อที่ Hochschule für Bildende Künste

เริ่มต้นในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ.1950 Lange ได้กลับไปทำงานฟรีแลนซ์และเริ่มเข้าร่วมกับ H. Berthold แห่งเมืองเบอลิน Lange ให้กำเนิดรูปร่างหน้าตาของตัวพิมพ์ตัวแรกของเขาซึ่งออกแบบเพื่อ Berthold ในปี 1950 ในขณะเดียวกันเขาก็สานต่องานฟรีแลนซ์ของเขา Lange ยังเป็นอาจารย์ในสาขาวิชา Typography ที่ Meisterschule für Grafik und Buchwerbe

ที่เบอลินในปี 1955-1960 อีกด้วย ในปี 1961 Berthold ได้ทาบทาม Lange เป็นอาร์ทไดเร็คเตอร์ นอกเหนือจากการออกแบบตัวอักษร และเป็นอาร์ทไดเรคเตอร์ให้ Berthold Lange ให้สานต่อที่จะสอนวิชา Typography และออกแบบกราฟฟิคที่โรงเรียน รวมทั้ง Kunstschule Alsterdamm ที่เมืองแฮมเบิร์ค (ตั้งแต่ปี 1972) Werbliche Akademie ที่เมืองมิวนิค (ตั้งแต่ปี 1973) Lehristitut für Graphische Gestaltung ที่เมืองมิวนิค (ตั้งแต่ปี 1974) และเกษียณจาก Berthold ในปี 1990

Akzidenz Grotesk ในงานออกแบบ

.ข้อมูลอ้างอิง :
http://www.rightreading.com/typehead/akzidenz_grotesque.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/Akzidenz_Grotesk
http://www.anuthin.com/1999_03_01_archive.html
http://search.deviantart.com/?section=browse&qh=boost%3Apopular+age_sigma%3A24h+age_scale%3A5&q=akzidenz

ข้อตกลงร่วม

2007-09-06T20:57:00.000-07:00

1. นศ. สามารถโพสเนื้อหาเกี่ยวกับ typography ได้อย่างอิสระ แต่ระลึกเสมอว่า บล๊อกนี้เป็นพื้นที่ส่วนกลาง
2. ชื่อหัวข้อ พยายามให้เป็นชื่อที่เข้าใจได้ร่วมกัน
3. ช่วยลงชื่อนศ.ที่เป็นคนโพสไว้ที่ข้อความแรกที่ขึ้นต้น (ในส่วนของรายงานจะได้ให้คะแนนได้ถูกต้อง)
4. ถ้านศ.มีการหาข้อมูลมาจากแหล่งอื่น กรุณาทำ link และ credit ไว้ให้เจ้าของข้อมูลด้วย
5. นศ. ที่ใช้ blogspot อยู่แล้ว กรุณาลงชื่อทำ link ไว้ที่ Contributors ด้วย หรือถ้า นศ. มี link website ส่วนตัวอื่นที่ต้องการเผยแพร่ ให้ทำ link ไว้ที่หัวข้อ student (แนะนำว่าควรจะใช้ชื่อจริง)

ถ้านึกอะไรเพ่ิมเติมออกนอกจากนี้ จะไปตกลงกันในคราสนะครับ